Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Brzeźnie Szlacheckim

Historia Brzeźna Szlacheckiego pisana jest zabytkami archeologii i liczy sobie kilka tysięcy lat, a ta opisywana piórem rozpoczyna się gdzieś w wieku XIV,  z którego pochodzą pierwsze pisemne wzmianki. W roku 1374 Brzeźno było tylko wsią Bryse,  w roku 1492 Bresen, potem przez kolejne wieki Brzisznem. W 1664 roku wieś  notowano jako Brzeźno Polskie, zaś w roku 1920 zapisano ostatecznie jako Brzeźno Szlacheckie.

Istnienie pierwszej parafii w Brzeźnie Szlacheckim datowane jest przez badaczy na wiek XI. Niestety pisemne wzmianki sięgają dopiero 1398 roku, gdy w jednym z dokumentów wymieniono parafie, w tym Brzeźno, zobowiązane do płacenia świętopietrza. Jej powstanie można datować na  II połowę XIV wieku,  w czasie gdy tutejszą ziemię nadano Jakuszowi i Jakubowi. Fundatorami parafii byli rycerze z Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie. Wezwanie św. Katarzyny nadane świątyni było jednym z wezwań chętnie nadawanych kościołom erygowanym przez Krzyżaków.

Późniejsze lata – liczne kryzysy w  tym wojny polsko – krzyżackie czy wojny szwedzkie – doprowadzimy do upadku świątyni. Nowy budynek zaczęto wznosić dopiero w roku 1716. W kolejnych stuleciach wspólnota powoli rosła w siłę dlatego dopiero 15 listopada 1901 roku biskup chełmiński Augustyn Rozentreter erygował Brzeźno Szlacheckie jako samodzielną parafię.  

My, odwiedzający dziś Brzeźno zobaczymy przed wszystkim proste, surowe piękno świątyni wzniesionej w roku 1617. To że budynek kościelny przetrwał trzysta lat można chyba uznać za dziejowy cud. Oszczędziły go wojny, przypadkowe pożary. Wewnątrz zachwyca bogata polichromia na ścianach bocznych i na sklepieniu  autorstwa Drapiewskiego oraz barokowa ambona pamiętająca czasy powstania obecnego kościoła, czy neogotycki XIX wieczny ołtarz główny z figurą patronki św. Katarzyny Aleksandryjskiej.